Adam Voyages organiseert al sinds 1990 geheel verzorgde zeilvakanties langs de Turkse zuidwestkust. Je verblijft op een comfortabel houten zeilschip, zeilervaring is geen vereiste. Op de 8 tot 14 persoonsschepen is een deskundige bemanning aanwezig. Ze schotelen je telkens weer andere verrassingen voor. Of het nu een stille baai is, waarbij de bergen met pijnbomen zijn begroeid of een klein vissersdorpje waar het toerisme zich nog niet heeft laten zien, het zijn telkens weer andere ervaringen die een verblijf aan boord van een van onze schepen onvergetelijk maken.

Zomaar een dag aan boord...

's Morgens om acht uur als de eerste passagiers al een verfrissende duik in het water nemen bereidt onze kok het ontbijt voor. Sommigen houden het water nog even voor gezien en genieten van een kopje thee. "How many boiled and how many fried eggs you want?" klinkt het uit de kombuis. In plaats van duidelijke antwoorden komen er kreten voorbij als "ja, drie minuten", "kan hij een tomaatje meebakken?". Een wakkere jongen telt de wensen en geeft het door aan de kok.

Er komt een aardig briesje opzetten dus de kapitein vraagt of we na het ontbijt zin hebben om eerst een stuk te gaan zeilen. Kijkend op de kaart lijkt dat een goed voorstel, dan kunnen we in die baai aan de overkant misschien de lunch gebruiken. Na het ontbijt, als het anker wordt gelicht, worden de zeilen in gereedheid gebracht.

Dolfijnen. Als we even later de baai uitgevaren zijn klinkt van het voordek een hard gejuich. En ja hoor, twee dolfijnen blijken al een tijd speels met de boot mee te zwemmen. Dit is telkens weer een fascinerend gezicht. Omstreeks een uur zijn we bij de baai aan de overkant. Uit onze kombuis komen allerlei lekkere geuren naar boven want de kok is alweer met de lunch bezig. Na het eten zoeken een paar mensen de zonnematrassen op, een ander neemt nog een duik en twee gaan er met duikbril en snorkel op uit.

Eén tand. Wat later besluiten we een bezoek te brengen aan een archeologische opgraving. Een gids, met slechts een tand en nog wat goud in zijn mond, geeft ons in gebrekkig Engels uitleg bij het indrukwekkende amfitheater en de restanten van een zuilengalerij. Na een vriendelijk afscheid gaan we met het bijbootje terug naar het schip en zeilen we naar een eilandje dat ongeveer op een uur varen verder ligt.

Lamskarbonade. De kok zet wat nootjes en geitenkaas op tafel en vraagt een ieder wat ze willen drinken. Hij stelt intussen ook voor om te gaan barbecuen. Op het menu staan vandaag onder meer lamskarbonade en, naar de geur te oordelen, een heerlijke aardappel-eiersalade. Later op de avond worden nog de nodige Turkse en Nederlandse volksliedjes uitgewisseld. Starend naar de overweldigende sterrenhemel ben je geneigd weg te dromen in de hoop dat dit nooit meer voorbij zal gaan...